1000 YEARS OF JOYS AND SORROWS

เขียนโดย AIWEiWEI แปลโดย ดรุณี แซ่ลิ่ว
อ้าย เว่ยเว่ย ศิลปินชาวจีนได้เขียนเล่มนี้เพื่อเล่า สิ่งที่ผ่านมาในชีวิต ซึ่งเจอเหตุการณ์ ปฏิวัติวัฒนธรรมของจีน ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้ประเทศจีนมีคนอดตายนับสิบล้านคน โดยมีแนวคิดว่าพวกมีความรู้และชนชั้นสูงไม่ยอมคล้อยตามและขัดขวางหลักการ คอมมิวนิสต์ ทำให้ อ้าย ชิงพ่อของอ้าย เว่ยเว่ย โดนส่งไปใช้แรงงานที่ชนบทห่างไกล จากนักเรียนนอกและเป็นนักกวี ต้องไปโกยขี้ที่ส้วมขอบชายแดนประเทศจีน จึงเป็นภาพฝั่งใจของอ้าย เว่ย เว่ย มาตลอดชีวิต
.
และเมื่อหมดหยุด ปฏิวัติวัฒนธรรมพ่อและเขาได้กลับเข้ามาอาศัยที่ปักกิ่งอีกครั้ง แต่เนื่องจากอยู่ในที่ห่างไกลแสนนาน ทำให้พ่อของเขาที่ยังคงอ่านหนังสือ และเขียนกวี แม้ว่าแสงสว่างไม่เพียงพอ เพื่อเรียกร้องอิสรภาพ อ้าย ชิง ไม่ยอมเป็นศิลปินที่เขียนกวีเพื่อรับใช้รัฐบาล แต่ต้องการเขียนเพื่อสะท้อนหลักการที่ควรจะเป็น ทำให้ผลงานของเขาไม่มีสำนักพิมพ์ไหนยอมตีพิมพ์
.
เมื่อ อ้าย เว่ยเว่ย เติบใหญ่ขึ้น เขาก็ยังคงสร้างสรรค์งานศิลปะ โดยยึดอุดมการณ์เดียวกับพ่อ พร้อมกับท้าทายรัฐบาลมาตลอดผ่านงานทางศิลปะ และได้มีการจัดแสดงมิเพียงในจีน แต่ยังแสดงยังต่างประเทศด้วย ทั้งนี้ผลงานที่สำคัญที่เรารู้จักคือ การออกแบบงานสถาปัตยกรรมสนามกีฬารังนกที่ใช้แข่งโอลิมปิก
.
หลังจากที่แสดงความขัดขืนกับรัฐบาลมานาน สุดท้าย เขาก็ถูกจับ และเอาพาคลุมหัวเพื่อนำตัวไปสอบสวนโดยติดอยู่ในคุมขัง 80 กว่าวัน จนในที่สุดก็ได้อิสระภาพ และยังคงยืนหยัดต่อหลักการในการประท้วงรัฐบาลอย่างต่อเนื่อง
.
เล่มนี้ เป็นเล่มหนึ่งที่สะท้อนอีกมุมมอง สำหรับคนที่สนใจแนวนี้ลองหาอ่านเพิ่มเติมได้ครับ