ตำนานที่ยังมีลมหายใจ

ผมเคยได้ยินคำนี้ จากหนังเรื่อง ร็อคหน้าย่น ที่เนื้อเรื่องเล่าถึงการที่วงดนตรีร็อครุ่นเก๋า ที่ต่างคนได้แยกย้ายไปมีชีวิตของตน กลับมารวมวงเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ในอดีต โดยในเรื่องมีพี่โป่ง วงหินเหล็กไฟ แสดงด้วย แต่มีบทพูดน้อยมาก และโดนมือเบสคือ ป๋าเทพ โพธิ์งาม ด่าว่าให้เล่นดนตรีอย่างเดียวไม่ต้องร้อง เพราะเสียงไม่ได้เรื่อง

ผมนึกคำนี้ขึ้นมา เพราะเปิดไปเจอหนังเชิงสารคดีของ Netflix นำเสนอเรื่องราวของวง X –Japan อีกหนึ่งตำนานยังคงมีลมหายใจ ผมเชื่อว่าใครรุ่นผม (40 กว่าๆ ค่อนข้างไปทาง 50 ) หรือใกล้เคียงกับผม น่าจะรู้จัก ไม่แน่รุ่น เด็ก ๆ อาจจะรู้จักก็ได้

การรักษาให้ เป็น ตำนาน ผมว่าเป็นอีกหนึ่งในเรื่องยาก เพราะต้องมีผลงานเป็นที่ยอมรับและได้รับการยกย่อง แม้ว่าเวลาจะผ่านไปแค่ไหน ถึงแม้ว่า จะเป็นตำนานที่ยังไม่มีลมหายใจ ก็ยังคงเป็นตำนานตลอดไป

ตำนานที่ว่า ไม่จำเป็นต้องเกี่ยวกับดนตรี หรือการแสดงอย่างเดียว ทุกแวดวงก็มีตำนานหมดแม้จะไม่มีลมหายไจไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นนักวิทยาศาสตร์เช่น เซอร์ไอแซคนิวตัน ไอน์สไตน์ นักเขียนชื่อดังต่างๆ เพราะทุกคนต้องได้ยินเรื่องราว และได้รับผลกระทบกับชีวิตไม่มากก็น้อย

ขอยกย่อง ผู้ที่สร้างตำนาน และขอยกย่องด้วยกับคนที่สืบสานตำนานให้ยังคงอยู่ ความก้าวหน้าของมนุษย์มิได้ยิ่งใหญ่เพียงผู้สร้างตำนาน แต่ผู้สืบทอดตำนานก็เป็นส่วนสำคัญยิ่ง

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง