หนังสือ “ฉันอาจจะผิดก็ได้”

บางครั้งความรู้สึกแย่ในชีวิตเราที่มีต่อคนอื่น จริงๆ แล้วอาจไม่ได้มาจากใคร แต่อาจมาจากตัวเราเอง เราเคยกลับมาทบทวนไหมว่า สิ่งที่เราคิดว่าคนอื่นผิด แต่จริงๆ แล้ว… “ฉันอาจจะผิดก็ได้”

เมื่อผมหยิบหนังสือเล่มนี้ขึ้นมา เพราะเห็นคำนิยมของอาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์ ตอนแรกคาดว่าจะเป็นหนังสือเล่าธรรมะทั่วไป แต่พอได้อ่าน จริงๆ แล้วกลับเป็นเรื่องราวชีวิตของนักธุรกิจหนุ่มอนาคตไกลอย่าง “บเยิร์น ลินเดอบลอด” ผู้ซึ่งภายนอกดูดีตามมาตรฐานที่สังคมตั้งไว้ แต่ภายในใจกลับมีความฟุ้งซ่านและไร้ซึ่งความสงบอยู่ตลอดเวลา

เขาเริ่มฝึกสมาธิด้วยตนเอง ทว่าช่วงแรกกลับไม่พบความสงบ เพราะจิตใจเอาแต่ล่องลอยไปเรื่องอื่น จนกระทั่งวันหนึ่งเขาสามารถเข้าสู่สภาวะจิตที่สงบได้สำเร็จ ทำให้เขาเห็นแจ้งว่าแท้จริงแล้วชีวิตต้องการและโหยหาอะไร ในที่สุดเขาจึงตัดสินใจลาออกจากงาน แล้วหันหน้าเข้าสู่พระพุทธศาสนา บวชเป็นพระป่านานถึง 17 ปี โดยได้รับฉายาว่า “ณัฐฐิโก” ซึ่งแปลว่า ผู้เจริญในปัญญา

ชีวิตในร่มกาสาวพัสตร์ นอกจากฝึกฝนสมาธิและปฏิบัติกิจของสงฆ์แล้ว เขาได้รับมอบหมายให้ช่วยต้อนรับแขกต่างชาติด้วย จนกระทั่งมีคืนหนึ่งในระหว่างการปฏิบัติธรรม พระอาจารย์ชยสาโร (สมเด็จพระมหาพัชรญาณมุนี — เดิมท่านเป็นชาวอังกฤษที่มาบวชในไทย) ได้กล่าวกับเหล่าผู้ปฏิบัติธรรมว่า

“วันนี้จะมาให้คาถา”

คำพูดของพระอาจารย์สร้างความประหลาดใจให้ทุกคนในคืนนั้น เพราะไม่คิดว่าพระอาจารย์จะพูดถึงเรื่องคาถา และเมื่อทุกคนตั้งใจรอฟัง พระอาจารย์ก็ได้เอ่ยคาถาขึ้นมาว่า

“ฉันอาจจะผิดก็ได้”
“ฉันอาจจะผิดก็ได้”
“ฉันอาจจะผิดก็ได้”

พระอาจารย์ชยสาโรได้กล่าว ต่อว่า “คราวต่อไปเมื่อคุณเจอปัญหา แล้วเริ่มรู้สึกไม่ดีกับใคร ให้ท่องคาถานี้เบาๆ ในใจด้วยความเชื่อมั่นและไว้วางใจสามจบ แล้วปัญหาต่างๆ จะค่อยๆ คลี่คลาย เหมือนน้ำค้างบนใบหญ้ายามรุ่งอรุณในฤดูร้อน”

หนังสือเล่มนี้เล่าเรื่องราวชีวิตของผู้เขียน ตั้งแต่วัยเด็ก การเรียนรู้ความสูญเสียเมื่อครั้งที่คุณพ่อตัดสินใจเลือกการุณยฆาต จนกระทั่งถึงช่วงท้ายชีวิตของตัวเขาเอง บเยิร์น ลินเดอบลอด ได้เสียชีวิตลงด้วยโรค ALS (กล้ามเนื้ออ่อนแรง) หลังจากเขียนหนังสือเล่มนี้เสร็จ ในช่วงแรกที่ทราบผลวินิจฉัย เขาตกใจ กังวล และร้องไห้ แต่เมื่อตั้งสติได้ เขาก็นำคำสอนทางพระพุทธศาสนาที่ได้เรียนรู้มาตลอด 17 ปีมาเป็นแนวทางในการปล่อยวางทุกสิ่ง และถ่ายทอดออกมาเป็นหนังสือเล่มนี้

วันนี้เรารู้วันเกิด แต่คงไม่มีใครรู้วันตาย… แล้วสิ่งที่เรากำลังถือทิฐิและมั่นใจว่าตัวเอง “ถูก” อยู่ตอนนี้ จริงๆ แล้ว… “ฉันอาจจะผิดก็ได้”

เขียนโดย: บเยิร์น ลินเดอบลอด

แปลโดย: สามชาย พนมขวัญ

คำนิยมโดย: ประมวล เพ็งจันทร์