ปาฎิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ

ปาฎิหาริย์ร้านชำของคุณนามิยะ
เขียนโดย ฮิงาชิโนะ เคโงะ แปลโดย กนกวรรณ เกตุชัยมาศ

เล่มนี้ผมหยิบมาอ่านอีกครั้งหลังจากที่อ่านจบไปหนึ่งรอบคราวที่แล้ว สารภาพแบบลูกผู้ชายเลย ตอนผมอ่านครั้งแรก มีอยู่ตอนหนึ่งผมอ่านแล้วน้ำตาไหลพราก😭 แบบไม่รู้ตัว ซาบซึ้งมากครับ ขนาดขับรถไป พอนึกถึงตอนที่ผมอ่าน น้ำตายังซึมๆ ตลอด (ผมเป็นผู้ชายอ่อนไหวฮะ..)

พอได้หยิบอ่านอีกรอบ รอบนี้ไม่ถึงกับน้ำตาไหลพราก เป็นน้ำตาซึมๆ 🥺 แต่ซึมๆ หลายตอนแทน (รวมกันแล้วปริมาณน้ำตา มิได้ลดลงจากการอ่านคราวแรก)

ขอโปรยเนื้อเรื่อง (ตามที่หนังสือให้ไว้นะครับ ไม่อยากสปอย อยากให้อ่านเองครับ)

“เริ่มจากการที่หัวขโมยได้ไปซ่อนตัวในร้านขายของชำร้าง ทันใดนั้นมีใครบางคนได้เล่าปัญหาชีวิตและขอคำแนะนำจากจากเจ้าของร้านชำ เมื่อหัวขโมยได้เขียนคำแนะนำไป ปรากฏจดหมายได้หายไป แทนที่จดหมายฉบับใหม่ที่ส่งมาจากอดีตเมื่อ 40 ปีก่อน อะไรคือกลไกที่ในการข้ามมิติกาลเวลา” -สรุปจากที่ท้ายเล่มโปรยไว้ครับ เฟิร์สเล่าเรื่อง

นอกจากเนื้อเรื่องในเล่มจะเป็นเรื่องราวที่ กินใจและซาบซึ้งแล้ว ผมชอบตรงที่ผู้แต่งสามารถโยงความสัมพันธ์ของบุคคลต่างๆ ในเรื่องมีความสัมพันธ์กันทั้งที่มีหลายตัวละคร มีหลายเรื่องราว อ่านไปแล้วไม่รู้สึกสะดุดเลยครับ ต้องขอชมผู้แปลด้วยครับ ที่แปลได้อย่างสนุก ได้ความรู้สึก ได้อรรธรส จริงๆ ครับ

พอได้อ่านจนจบเล่ม ผมรู้สึกได้เลยว่าชีวิตอาจจะมีสิ่งดีหรือไม่ดีเกิดขึ้นได้บ้าง สิ่งที่เราทำอาจจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จ อาจจะถึงปลายทางที่เราหวังหรืออาจไม่สมหวัง และสิ่งที่เราทำไว้ อาจไม่ส่งผลกับเราในวันนี้หรือในอนาคตเลย แต่มันอาจส่งให้คนอื่นดีขึ้น โดยที่เราก็อาจจะรับรู้หรือไม่มีโอกาสที่รับรู้เลยก็ได้ ดังนั้นสิ่งที่เราทำในวันนี้ จะเหมือนกับเป็นปฎิกริยาลูกโซ่ให้กับคน ให้กับสิ่งรอบๆตัวเรา โดยเราเองก็ไม่รู้ตัว

ปกติการรีวิวหนังสือ ผมมักจะสรุปสาระในเล่มบางส่วนให้กับท่านผู้ติดตาม แต่เล่มนี้ ขอดึงเอาเฉพาะความรู้สึกและแง่คิดที่ผมได้จากการอ่านเล่มนี้ครับ เพราะอยากให้อ่านเอง เพราะดีต่อใจ

ขอบคุณที่ติดตามครับ
เฟิร์สเล่าเรื่อง

ป.ล. weekend ผมอาจจะนำเรื่องที่ผมแต่ง มาลงบ้างนะครับ จะได้ขอคำแนะนำจากท่านผู้อ่านด้วย … 😊😊😊