ถึงสถานีแห่งความสุขแล้วปลุกฉันด้วย

ทีโม่หลิน เขียน ภาวิตา ทองเจริญ แปล
ฉีปู่ตุ้น ตำรวจที่เกษียณแล้วและพร้อมใช้ชีวิตกับภรรยา ที่อยู่กันมาหลายสิบปี ได้วางแผนที่จะท่องเที่ยวด้วยกัน แต่เรื่องร้ายได้เกิดขึ้น เพราะภรรยาได้เสียชีวิตกระทันหัน ทำให้แผนการทั้งหมดต้องจบสิ้นไป และลูกชายคนเดียวก็ได้หนีหายไปจากบ้าน ฉีปู่ตุ้นรู้สึกสับสนกับชีวิตและต้องการจะไปถึงสถานที่ ที่มีความสุข จึงได้เริ่มออกเดินทางจากประเทศตนเองไปทั่วโลก โดยแขวนป้ายไว้ที่หน้าอกว่า “ถึงสถานีแห่งความสุขแล้วปลุกฉันด้วย”

เป็นอีกหนึ่งเล่มที่นอกจากจะให้ความสนุกแล้ว ยังให้ข้อคิดอะไรต่างๆอีกมากมาย การที่ฉีปู่ตุ้นได้เดินทางไปสถานที่ต่างๆ พบผู้คนที่ต่างๆ ได้ค้นพบว่า แต่ละคนก็มีความสุขและความทุกข์ปะปนไป ทุกคนมีความแตกต่างในเนื้อหาของความทุกข์และความสุข เด็กผู้หญิงที่เจอที่บราซิล ที่ดูเหมือนมีความสุขแต่ก็มีบางสิ่งที่เก็บไว้ไม่สามารถบอกใครได้ สวนสนุกใกล้ปิดที่ญี่ปุ่น ที่ทุกคนไปเพื่อจะได้นั่งม้าหมุนรอบ 13 แห่งความสุข ก็มีความลับที่ซ่อนไว้ แต่ทุกเรื่องราว ทุกสถานที่ที่มีเบื้องหลัง ด้วยความเป็นตำรวจเก่าก็สามารถค้นพบสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง ทั้งสามารถบอกความจริงได้ และไม่สามารถพูดความจริงได้เพราะมีอะไรบางอย่าง….

ด้วยข้อคิดที่อยู่ในแต่ละหน้า เมื่อถึงท้ายเล่มทำให้รู้ว่าความสุขที่แท้จริงคือ….

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง