ศิลปะแห่งอำนาจ

ศิลปะแห่งอำนาจ … ติช นัท ฮันห์
พอเห็นชื่อหนังสือ ถ้าไม่รู้จักผู้แต่งคงนึกว่าเป็นหนังสือที่เกี่ยวกับการบริหารการปกครอง ใช่ครับ การปกครองแต่มิใช่การปกครองคนอื่น แต่ปกครองตัวเราเอง
.
ท่านติช นัช ฮันห์ เป็นพระชาวเวียดนามที่ลี้ภัยไปอยู่ประเทศฝรั่งเศลสมัยสงครามเวียดนาม หนังสือเล่มนี้ ท่านได้สรุปหลักคำสอนของที่สำคัญของพระพุทธเจ้าไว้ในเล่ม พร้อมยกตัวอย่างที่สอดคล้องกับโลกปัจจุบัน ผมขอยกเป็นบางตัวอย่างในส่วนที่ชอบนะครับ

1.หากเธอใช้ชีวิตอย่างไร้ความตระหนักรู้

ขาดความสามารถี่จะเห็นโลกรอบตัวตามความเป็นจริง ชีวิตนั้นมักเป็นดั่งรถไฟที่วิ่งเตลิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับชีวิตงาน ถ้าเธอถูกกลืนกินด้วยงานของเธอ เธอย่อมอาหยุดวิ่งได้

2.พระพุทธองค์ทรงสอนว่า

ชีวิตนั้นมีอยู่ ณ ที่นี้และขณะนี้เท่านั้น นั่นคือ ปัจจุบันขณะ พระองค์ตรัสว่า “อดีตที่ผ่านพ้นไปแล้ว อนาคตยังมาไม่ถึง มีเพียงขณะเดียวเพื่อให้เธอได้มีชีวิตอยู่ และนั่นคือปัจจุบันขณะ.” หากเธอพลาดกับปัจจุบันขณะ เธอกำลังผิดนัดกับชีวิต

3.พระอาจารย์เซ็น หลินจี้

ได้กล่าวไว้ว่า “ความมหัศจรรย์นั้นมิใช่การเดินเหินบนอากาศ บนผิวน้ำ หรือบนไฟ ความหัศจรรย์อันแท้จริงคือการได้เดินบนพื้นโลก” การเดินด้วยสติ สมาธิและปัญญาเห็นแจ้งคือการแสดงปาฎิหาริย์ เธอมีชีวิตอยู่อย่างแท้จริง

4.เมื่อเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความเข้าใจและความกรุณา

เธอจะมีพลังมากมายที่จะช่วยเหลือผู้อื่น เธอจะมีชีวิตชีวาอย่างเต็มเปี่ยม สดชื่นและแจ่มใส ผลงานของเธอ ภาพยนตร์ของเธอ งานเขียนของเธอ นิยายของเธอ บทกวีของเธอ คือการแสดงออกของจิตที่ตื่นรู้ เธอจะพึงพอใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้รู้ว่าในงานของเธอมีความเข้าใจและกรุณาอยู่ในนั้น แม้ว่าไม่มีใครสนใจซื้อผลงานของเธอ แต่เธอจะไม่รู้สึกเศร้าใจสักนิด เพราะเธอรู้ถึงคุณค่าของงานนั้นเป็นอย่างดี

ส่วนตัวผมชอบข้อ 4 เพราะนอกจากรีวิว และสรุปหนังสือให้กับเพื่อนๆ ที่ติดตาม Fanpage เฟิร์สเล่าเรื่อง ช่วงนี้ผมได้ลงบทความ เรื่องเล่า ที่ผมเขียนขึ้นเอง แม้จะคนติดตามยังไม่เยอะ แต่ทำให้รู้ว่า เราเพียงแค่ทำอย่างที่ทำก็เพียงพอแล้วขอแค่ให้ทำอย่างสุดความสามารถ

ในเล่มยังคงมีหลากหลายแง่คิดให้ขบคิดกันนะครับ บางคำอาจจะโดนใจเพื่อนๆ ซึ่งแต่ละคนอาจมีมุมชอบไม่เหมือนกัน ลองหาอ่านกันนะครับ

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง