ความงามของความไม่สมบูรณ์

ความงามของความไม่สมบูรณ์
วาบิ ซะบิ

ผมกำลังอ่านหนังสือเล่มหนึ่ง ชื่อว่า วะบิ ซะบิ เขียนโดย Nobuo Suzuki เป็นการเล่าถึงปรัชญา ญี่ปุ่น เกี่ยวกับ วาบิ ซะบิ เป็นแนวคิดถึงความงามไม่สมบูรณ์แบบ เพราะไม่เคยมีอะไรสมบูรณ์แบบ

หลักนี้แตกต่างจากแนวคิดทาง โลกตะวันตก ที่เน้นความสมบูรณ์ รูปทรงที่สมมาตร ได้สัดส่วนที่งดงามดังรูปปั้นของเดวิด และวิหารที่บูชาแด่พระเจ้า ในเมืองวาติกัน

แนวคิดของ วาบิ ซะบิ อ้างอิงมาจากหลักพระพุทธศาสนา เพียงแต่เรียบเรียงและเปลี่ยนมุมในการมอง หลักของชีวิตว่า ทุกขัง อนิจจัง อนันตา ทุกอย่างเป็นทุกข์ ทุกอย่างไม่เที่ยง และทุกอย่างไม่มี

เวลาเราเข้าไปในร้านขายของเพื่อซื้อถ้วยกาแฟสักถ้วย เรามักมองว่าถ้วยไหนได้ความโค้งมน สมสัดส่วนกัน หูจับทำได้รูปโค้งสวยงามไหม มีส่วนไหนแตกบิ่นไปบ้าง สีเรียบเข้ากันไหม ถ้าไม่ได้ตาม สเปก ตามนี้ เราก็คงวางไว้ และเลือกถ้วยต่อไปที่สมบูรณ์ตามที่เราต้องการ

แต่ วาบิ ซะบิ คือการมองถ้วยกาแฟแบบที่มันเป็น ถ้วยไม่จำเป็นต้องโค้งสมบูรณ์ อาจจะมีรอยบิ่นบ้าง มีพื้นผิวที่ไม่เรียบบ้าง เพราะนั้นคือความจริงของธรรมชาติ เป็นความดิบของความเป็นจริง ที่ธรรมชาติไม่เคยสร้างความสมบูรณ์ขึ้นมาในโลก มีแต่ความหยาบ และดิบ ที่ถูกสร้างสรรค์ เราไม่จำเป็นต้องมองหาความสมบูรณ์ Perfect 100 % เพราะไม่เคยมีอยู่แล้ว เพราะทุกสิ่งที่ถูกสร้าง ก็ต้องถูกเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา ดอกไม้ที่ว่าสวยงาม แต่เมื่อเวลาผ่านไป ก็จะล่วงหล่นอยู่บนดิน หนุ่ม สาว ที่ว่าหล่อ สวย ในวันนี้ ก็จะมีริ้วรอยในวันข้างหน้า และรอยยิ้มที่มีริ้วรอยก็จะเป็นความงามของโลกเพราะได้ผ่านการขัดเกลาจากประสบการณ์ และสุดท้ายรอยยิ้มนี้ ก็จะกลับสู่พื้นดิน

พออ่าน และพอทำความเข้าใจ กับ วาบิ ซะบิ ทำให้ผมรู้สึกโล่งใจ

เพราะไม่ต้องคาดหวังถึง perfect ตามอุดมคติที่โลกบอกกับเรา เพียงแต่ทำหน้าที่ให้ดีที่สุด
เพราะไม่ต้องเสียใจกับสิ่งที่แก้ไขไม่ได้

เนื่องจากชีวิตเรา ไม่จำเป็นต้อง perfect 100% ดังรูปวงกลมที่วาดแล้วปลายไม่บรรจบ และไม่จำเป็นต้องโค้งมน แต่ก็คือวงกลมในความเข้าใจของเรา

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง