ความสำเร็จ ต้องเดินขึ้นอย่างเดียวหรือ

ก่อนจะมาพูดถึงความสำเร็จ ช่วงนี้ผมอยากคุยเกี่ยวกับการท่องเที่ยวภูเขา เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เพื่อนผมได้ชวนผมเที่ยว เนปาล เพื่อเดินทางไปยังยอด base camp ตีนเทือกเขาหิมาลัย ซื่งรายการนี้เป็นหนึ่งใน list ที่อยากทำก่อนตาย แต่ด้วยติดภาระกิจการงาน และเวลาที่กระชันเกินไปที่จะเตรียมตัว ทำให้ต้องบอกปฎิเสธไปอย่างน่าเสียดาย แต่ด้วยความเชื่อมั่นว่า คงต้องมีสักวันอันใกล้ คงจะได้แบกเป้ เดินทางขึ้นเขาไปยังค่ายฐานด้วยความสูงเหนือระดับน้ำทะเล 5,634 เมตร

การขึ้นเดินสู่ base camp จะต้องผ่านภูเขาแต่ลูก โดยผ่านทิวทัศน์ที่เปลี่ยนไปตาม ระยะความสูงที่เปลี่ยนแปลง แต่ถ้าใครเคยไปเที่ยวเขา เดินป่า ตัวผมเองก็เคยไปดูความงามของภูเขาที่จางเจียเจี้ยที่จีน แต่ยังเดินได้อย่างสบายๆ เพราะมีการพัฒนาเป็นที่ท่องเที่ยวเป็นอย่างดี อย่างไรก็ตาม เวลาเราเดินขึ้นภูเขา ไปยังเทือกเขา หรือยอดเขาที่เราต้องการไปชมความงาม บางครั้ง ก็ไม่ได้เดินหันหน้าสู่เทือกเขาอย่างเดียว บางครั้งในขณะที่เราเดินผ่านยอดเขาแต่ละยอด ก็ต้องมีการเดินลงมา เพื่อจะเดินไปขึ้นเขาลูกต่อไป เพราะลักษณะภูมิประเทศของการเดินเขา ก็จะมีการเดินขึ้น ลง สลับกันไป

หากเราฟังเสียงของธรรมชาติ…แม่ของสิ่งมีชีวิตทั้งปวง อาจกำลังกระซิบสอนเราในขณะที่ย่างเท้าเพื่อขึ้นเขา ว่า “ลูกเอ๋ย ถ้าเจ้าต้องการจะขึ้นไปที่สูง เจ้าอย่าหวังเพียงแต่เจอทางลาดที่ขึ้นไปสู่จุดไปหมาย บางช่วงที่เจ้าเดินทาง อาจต้องมีทางเดินลงบ้าง ทำให้เจ้าอาจจะรู้สึกว่า นี้เรากำลังไปไม่ถึงดวงดาวที่หวังไว้หรือ แต่แม่ขอให้เจ้าตระหนักความจริงที่ว่า ถ้าเจ้ายังคงยึดมั่นที่จะไปถึงจุดหมายบนยอดเขา เจ้าอาจต้องเจอทางที่ขึ้น ลง ขึ้น ลง สลับเป็นระยะๆ แต่ถ้าเจ้ายังไม่หยุดเดิน เจ้าก็จะถึงยอดเขาในที่สุด ขอให้เจ้าอย่าหยุดเดินก็แล้วกัน…นะลูก”

ตอนนี้ บางคนอาจเดินขึ้นเขา บางคนอาจเจอทางลาดลงเขาที่ทำให้เราท้อแท้ แต่ถ้าเราคิดว่านี้คือปรากฎการณ์ตามธรรมชาติ ธรรมดา วันหนึ่งคงเป็นวันที่เราถึงจุดหมาย

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง