ที่เรายังมีชีวิตอยู่ เพราะเรายังมีเรื่องที่ต้องทำ

เคยสงสัยไหมครับว่าเราเกิดมาเพื่อทำอะไร เรามีความหมายอะไรในการดำรงชีวิตอยู่ เราไม่มีความหมายอะไร เพราะ เราไม่รู้ว่าตัวเราหมายถึงอะไร เกิดมาเพื่ออะไร
.
การที่เกิดเราเกิดมา น่าจะมีเหตุผลมากกว่าที่เกิดมาเพื่อแค่ใช้ทรัพยากรของโลกแล้วก็จากโลกนี้ไป
.
เราอาจจะคิดว่า เราก็แค่คนเล็กๆในโลก คงไม่สามารถเปลี่ยนโลกได้ แต่ถึงกระนั้นแม้เราจะรู้สึกอย่างนั้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า งานที่ยิ่งใหญ่ไม่ได้เกิดจากความสามารถของเรา ตึกที่สูงไม่ใช้เกิดจากวิศวกรออกแบบและควบคุมการก่อสร้างอย่างเดียว ถ้าขาดถึงคนงานที่ต้องมาตอกตะปู เทปูน อย่างไรก็ไม่สามารถสร้างตึกสูงได้ ถ้ามองในมุมนี้ใครเป็นคนสร้างตึก ระหว่างคนงานหรือวิศวกร กันแน่ หรือทั้งหมดเป็นองค์ประกอบร่วมกัน
.
ถ้ามองในแง่การทำให้เกิดสิ่งต่างๆ ไม่ว่าเราจะอยู่ในตำแหน่งใดในสังคม เราก็เป็นผู้ร่วมสร้างเสมอ ทำให้พลวัต ของโลกเคลื่อนที่ไป เพื่อเป็นฐานให้ทำให้คนรุ่นต่อไปต่อยอดในการพัฒนาระดับจิตใจ และคุณภาพชีวิต

ถ้ามองว่าสิ่งที่เราทำไป ก็ไม่ได้รับการจดจำ แต่ถ้าพูดไปแล้ว มีน้อยคนในโลกน้อยมากที่ได้รับการจดจำสิ่งที่เขาทำให้กับโลก ลองมองสิ่งที่อยู่รอบๆตัว ไม่ว่า ช้อน แก้ว มีด ดินสอ กระดาษ เราเองยังไม่รู้ว่าใครเป็นคนแรกที่คิด ต่อให้สิ่งประดิษฐ์ยุคใหม่ เช่นโทรศัพท์ เชื่อว่าหลายคนก็ยังจำคนแรกที่ประดิษฐ์ไม่ได้ แต่ก็ยังได้รับประโยชน์ที่ต่อยอดจากสิ่งที่คิด จนสามารถพกพาได้ ใช้โอนเงินซื้อของ หรือแม้แต่ติดต่อกับคนที่เราคิดถึง ให้หายคิดถึงไม่ต้องใช้นกพิราบสื่อสาร แต่กว่าจะเกิดโทรศัพท์ให้เราใช้ ก่อนหน้านั้นต้องผ่านมาไม่รู้อีกกี่กระบวนการ และแต่ละกระบวนการที่ซับซ้อน คนที่เป็นคนคิด คนสร้าง หลายคนเองก็ไม่ได้เป็นที่รู้จัก หรืออาจไม่เคยถูกบันทึกไว้ในสารบทเลยก็ได้
.
ถ้าเปรียบกับโลกนี้ เหมือนเครื่องจักรที่ภายในประกอบด้วยเฟืองหลายๆขนาด ต่อถ้าเฟืองเล็กที่สุดก็ยังมีความสำคัญให้เครื่องจักรทำงาน ถ้าตัวใดตัวหนึ่งขาดหายไป การทำงานก็จะหยุดทันที
.
เปรียบกับเรา ถ้าเราไม่รู้ว่าเราเกิดมาทำไม่ ลองสังเกตตัวเอง หากหัวใจเรายังเต้น หน้าอกมีการขยับขึ้นลงปกติ ย่อมหมายถึง การที่เรามีชีวิตอยู่ แสดงว่าเรายังคงต้องมีเรื่องให้ทำอีกต่อไป และสิ่งที่เราทำก็ส่งผลต่อโลกใบนี้ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่ สิ่งที่จะเกิดกับโลกใบนี้ก็ขึ้นอยู่กับเราว่าจะตั้งใจทำสิ่งใดในยามที่ยังคงมีลมผ่านที่ปลายจมูก เพื่อส่งมรดกของเราให้กับคนรุ่นต่อไป