เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ผมได้ดู youtube เกี่ยวกับการเดินขึ้นเขาหิมาลัย ของช่อง The Gaijin Trips เป็นการแบกเป้ไปเที่ยวคนเดียว และถ่ายทำด้วยตัวเอง ผมไม่เคยดูช่องนี้มาก่อน เมื่อดูแล้วสนุกดีชวนติดตาม การพากษ์เสียงเป็นเสียงโทนเดียว มีความเป็นเอกลักษณ์ ฟังแล้วมีเสนห์ไปอีกแบบ
แต่ด้วยทริปนี้ Gaijin เดินทางไปหิมาลัยในช่วงหน้าหนาว ซึ่งไม่ค่อยมีคนนิยมเที่ยวกันเพราะหิมะตกหนักมากๆ ทำให้การเดินทางเป็นไปด้วยความยากลำบาก ผมดูแล้วค่อนข้างอันตรายเลย ถ้าในช่วงหน้าร้อนของเนปาลที่มีคนไปเที่ยวกันค่อนข้างเยอะ จะมีนักท่องเที่ยวเดินผ่านสวนกันไปมา ทำให้เราไม่หลงทาง หรืออย่างน้อยถ้าเป็นอะไรก็จะมีคนเห็น พอช่วยเหลือกันได้ แต่ถ้าไปในตอนหน้าหนาวที่ไม่มีคนแบบนี้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นก็จะไม่มีคนรู้ กว่าคนจะเจอก็อาจสายเกินไป ซึ่ง Gaijin ก็ได้เตือนในวีดีโอตลอดการเดินทางด้วย
สุดท้ายทริปนี้ ก็ไปไม่ถึงหิมาลัย เพราะว่าหิมะตกหนักมาก เมืองที่จะไปต่อหิมะหนาและเป็นอันตราย ตำรวจเนปาลเลยไม่อนุญาตให้ไปต่อ ทำให้เขาต้องเดินทางกลับเมืองไทย แต่ผมเชื่อว่าเขาคงกลับมาแก้ตัวใหม่ในอนาคต ในช่วงฤดูการท่องเที่ยว
พอดูจบ ทำให้ผมนึกถึงหนังสือหิมาลัยไม่มีจริง ของนิ้วกลม ที่ผมอ่านไปแล้ว 3 รอบ ที่เล่าถึงช่วงเวลาการเดินทาง เข้าสู่ธรรมชาติ และยอมรับว่าเราเป็นเพียงเศษเสี้ยวเล็กๆ ของความยิ่งใหญ่ของโลกนี้ การเดินทางของนิ้วกลมที่แฝงด้วยปรัชญาการเดินทางทุกอย่างก้าว ทำให้ผมมีความฝันที่จะเดินทางไป BASE CAMP ตรงตีนเขาเอเวอร์เรส สักครั้ง ไปอยู่ในอ้อมกอดของภูเขา ของความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ ที่เราต้อง ค้อมตัวลง ยอมรับความยิ่งใหญ่ ความเมตตาของธรรมชาติ ที่ทำให้เผ่าพันธุ์มนุษย์อย่างเรามีชีวิตอยู่จนถึง กาลปัจจุบัน
เมื่อวานผมกลับไปที่บ้านจากจังหวัด หยิบเอาหนังสือหิมาลัยไม่มีจริง มาอีกครั้งเพื่อเดินทางผ่านหนังสือในรอบที่ 4 เพื่อเตรียมใจและตัวพร้อมเดินทางเข้าสู่ธรรมชาติ มารดาแห่งสิ่งมีชีวิตทั้งปวงบนโลกใบนี้ เริ่มเปิดหนังสืออ่าน และถามหาเพื่อนๆ ที่พร้อมร่วมทริปนี้ไปด้วยกัน… เพื่อไปโค้งคำนับและแสดงความถ่อมตนให้กับสิ่งที่อยู่เหนือเรา
ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง
ปล. เพื่อนๆ คนไหนมีคำแนะนำในการเดินทางไป basecamp ช่วยcomment ให้ด้วยนะครับ จักขอบคุณมากครับ

0 Comments