โลกใบเดียวกัน…ครอบครัวเดียวกัน

หลายวันที่ผ่านมาเราคงได้เห็นภาพในอวกาศอันสวยงาม ที่เปิดเผยโดยกล้องอวกาศ เจมส์ เวบบ์ กันแล้วนะครับ ยิ่งเราเห็นได้ถึงความยิ่งใหญ่ของอวกาศ เราก็ยิ่งรู้สึกว่าโลกเรานี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวฝุ่นของจักรวาล

มนุษย์ได้มีการเดินทางออกไปสำรวจอวกาศนานนับหลายสิบ ปี ได้มีการก้าวเท้าไปบนดวงจันทร์ ดาวดวงอื่นที่ใกล้กับเรามากที่สุด

ผมได้อ่านเจอในหนังสือ Thing again ได้มีคนเคยไปสัมภาษณ์นักบินอวกาศแต่ละคนว่าเมื่อออกไปนอกอวกาศแล้วรู้สึกกันอย่างไร

ทุกคนตอบเหมือน ๆ กันว่า เมื่อเรามองย้อนกลับมายังดาวเคราะห์สีฟ้าที่เราอาศัยร่วมกันกว่า 7 พันล้านคน เราจะไม่มองเห็นกำแพง เขตแดนของแต่ละประเทศ ทั้งโลกคือโลกใบเดียวกัน ทุกคนคือพี่น้องร่วมโลกเดียวกัน

ถ้าเราศึกษาต้นกำเนิดของมนุษย์ จะพบว่าบรรพบุรุษ HOMO SAPIENS ได้ถือกำเนิดบนโลกมนุษย์ เมื่อสองแสนปีก่อนในทวีปแอฟริกา และไม่อีกกี่หมื่นปีต่อมาก็ได้เดินทางแยกย้ายออกจากถิ่นกำเนิด พเนจรไปทั่วโลกดังเช่นทุกวันนี้

รูปร่างหน้าตา เช่น ผมสีดำ ผมสีทอง ตาสีน้ำตาล ตาสีฟัน ผิวขาว ผิวเหลือง ผิวดำ ก็คือการเปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อมที่อาศัย แต่จริงๆ เราก็คือเผ่าพันธุ์เดียวกัน

แต่เมื่อแต่ละกลุ่มที่แยกกันไป มีการสร้างวัฒนธรรม ธรรมเนียมแต่ละกลุ่ม กลายเป็นได้แยกเป็นพวกเขา พวกเรา และได้มีทำร้ายกัน แย่งพื้นที่กัน เข่นฆ่ากัน เหมือนกับลืมไปแล้วว่า จริงๆเราก็คือเผ่าพันธุ์เดียวกัน…คือพี่น้องกัน

และถ้าเราคำนึงถึงข้อนี้ และหันหน้ามาคุยกันเมื่อเกิดความขัดแย้ง…. และให้คิดเสมอว่า พวกเราคือครอบครัวเดียวกัน

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง