ดินสอ ปากกา

อุปกรณ์ที่เราขีดเขียนมาแต่เด็ก สิ่งสำคัญ ที่เรามักเพียรเหลาไส้ให้แหลมเพื่อจะได้ขีดเขียนได้ชัดเจนและเส้นคม สิ่งคู่กับปลายที่คม เมื่อเรากลับปลายอีกข้าง จะเป็นยางลบเพื่อเอาไว้ลบสิ่งที่เราเขียนผิดพลาด หรือต้องการแก้ไขโดยเพียงเขียนเส้นใหม่เติมเข้าไป

แต่เมื่อเราโตขึ้น เราเริ่มมองว่าการใช้ดินสอเหมาะสำหรับเด็กๆ เราเริ่มจะใช้ปากกาเขียนแทน แสดงถึงความมั่นคง ชัดเจน ไม่เลือนรางเหมือนเส้นดินสอ

แต่เมื่อเกิดความผิดพลาดต้องการแก้ไข ก็ไม่สามารถลบง่ายเหมือนเส้นดินสอ หากต้องการแก้เราต้องใช้ยางลบสำหรับปากกา ซึ่งถ้าใครเคยใช้จะรู้ว่าไม่ได้ลบแค่เส้นปากกาออก แต่เป็นการขูดเนื้อกระดาษทิ้งไป ต่อให้ใช้น้ำยาป้ายลบคำผิด แต่ร่องรอยก็มิได้หายไป

ถ้าเราสามารถใช้ชีวิตแบบใช้ดินสอตลอดไปก็คงดี เพราะถึงแม้จะมีความผิดพลาดบ้าง เราก็สามารถแก้ไขโดยไม่ทำให้เกิดความเสียหายหรือเสียหายน้อยมาก แต่ในความเป็นจริงเมื่อเรากลายเป็นผู้ใหญ่ การกระทำอะไรของเราก็เหมือนกับการเขียนด้วยปากกา ถึงแม้จะแก้ข้อผิดพลาด แต่ก็ยังมีทิ้งรอยไว้อยู่ดี

เมื่อมองลายเส้นของปากกาที่เขียนลงไป ทำให้เราตระหนักว่าการกระทำแต่ละครั้งคงต้องคิด เพราะถ้าผิดพลาดคงไม่ง่ายเหมือนกับการแก้ไขด้วยดินสอ