มุมมอง

คนละมุม
ลองอ่านตามนะครับ….

เรากำลังนั่งที่อยู่บนรถไฟฟ้า นั่งอยู่กำลังคิดอะไรสบายๆ เพลินๆ กำลังคิดว่า สัปดาห์นี้จะไปเที่ยวไหนดีนะ นั่งจนถึงสถานีหนึ่ง ประตูเปิดออก มีพ่อและลูกอีกสองคนเดินเข้ามา พ่อมานั่งข้างเรา ส่วนลูกๆ อีกสองคนก็กระโดดโลดเต้น ร้องเสียงดังทั้งขบวน

เราเริ่มรู้สึกหงุดหงิดละ

สักพักเราเลยหยิบมือถือขึ้นมาไถเล่นแก้เซ้ง ปรากฏว่าลูกชายคนโตมายืนอ่านข้างๆเรา เราก็มองแบบดุๆไป แต่เจ้าหนูก็ไม่กลัว แถมยังแยกเขี้ยวใส่เรา ส่วนคนเล็ก ก็ยังวิ่งไปมาทั่วทั้งคัน ในที่สุดเราก็อดทนไม่ไหว หันไปพูดแบบหงุดหงิดกับพ่อของเด็ก

“ลูกๆ คุณทำไมรบกวนคนอื่นไปทั่ว”
พ่อเด็กสะดุ้ง หันมา

“ขอโทษครับ ผมเหม่อไปหน่อย พอดีแม่ของสองคนนี้พึ่งเสียที่ โรงพยาบาลครับ ตอนนี้ผมกำลังพากลับบ้านไป จะได้ไปจองวัดครับ เดี๋ยวผมดุพวกเด็กๆ เองครับ ขอโทษจริงๆ ครับ”

อืม….. พออ่านข้อความข้างบนจบ รู้สึกอย่างไรบ้างครับ

บางครั้ง การที่เราได้เห็น หรือได้ยินบางอย่าง อาจจะมีปัจจัยอื่นๆ ที่เราไม่คาดคิดเกิดขึ้นมาได้

ผมคงไม่สามารถสรุปได้ว่า เราควรจะรู้สึกอย่างไรกับพ่อของเด็กคนนี้ แต่ด้วยเพียงเสี้ยววินาที คิดว่าหลายๆคนน่าจะมีมุมความคิดที่เปลี่ยนไป

การตัดสินบางอย่างจากที่เราเห็น ที่เราได้ยิน อาจจะมีเรื่องอื่นๆที่เราไปไม่รู้ พอมีเรื่องอื่นๆ เพิ่มเข้าไป ก็จะทำให้เราคิดแตกต่างจากเดิมไปได้ ดังนั้นการตัดสินอะไรบางอย่างแบบชี้ชัดไปเลย อาจจะไม่เหมือนกับที่เราคิดก็ได้ จริงไหมครับ!!!

พอดีนั่งนึกเรื่องนี้ออก เลยอยากจะถ่ายทอดความคิดให้เพื่อนๆอ่านครับ

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง