พระถังซัมจั๋ง ผู้ทำให้พุทธศาสนายังคงอยู่

หลายคนคงเคยดูหนังเรื่อง ไซอิ๋วกันบ้างนะครับ ที่มีทั้ง เห้งเจีย ตือโป๊ยก่าย ซัวเจ๋ง ที่คอยคุ้มครอง พระถัมซัมจั๋งเพื่อจะไปอัญเชิญ พระไตรปิฎก ที่ชมพูทวีป หรือประเทศอินเดียในปัจจุบัน บางคนก็นึกว่าเป็นเรื่องแต่งอันสนุก แต่หลาย ๆ ท่านก็รู้ว่า พระถัมซัมจั๋ง มีอยู่จริง เพียงตัวละครอื่นๆ ได้แต่งเสริมขึ้นมา

วันนี้ผมคงไม่ได้เล่าเรื่อง ไซอิ๋วครับ พอดีได้ไปดู youtube ช่อง หนุ่มคงกระพัน official ชื่อตอน “คุยคุ้ยคน 3 มหาบุรุษผู้ทำให้พบความจริงของพระพุทธเจ้า PART2” ได้พูดถึง บรุษ 3 ท่านที่ทำให้เจอหลักฐานการมีอยู่ของพระพุทธเจ้า

ท่านแรก คือ พระเจ้าอโศกมหาราช ซึ่งท่านเกิดในช่วง พ.ศ. 200 ตอนนี้ผมกำลังดูหนังอินเดียเรื่อง พระเจ้าอโศก ใน Netflix เดี๋ยวจะมารีวิวอีกครั้งครับ คราว ๆ คือ พระเจ้าอโศก ท่านเลื่อมใสศาสนาพุทธมาก จึงได้มีการสร้าง พุทธสถาน ตามที่ต่าง ๆ ไปทั่วประเทศอินเดียเลยครับ และการสร้าง เสาอโศก ที่บันทึกหลักฐานสำคัญทางพุทธศาสนา โดยสร้างไว้หลายที่ทั่วอินเดีย

ท่านที่สอง คือ พระถังซัมจั๋ง ท่านนี้ เป็นพระจากประเทศจีนครับ ท่านเกิดในช่วงปี พ.ศ. 1100-1200 ท่านได้บวชเป็นเณรตั้งแต่เด็ก และมีความสามารถแสดงธรรมเป็นอย่างมาก ท่านได้ตัดสินในในการแสวงหาธรรมะโดยเดินทางไปศึกษาพระไตรปิฎกที่ ชมพูทวีป ซึ่งเป็นที่มาของเรื่องไซอิ๋ว โดยในการเดินทางไปศึกษาพระไตรปิฎกพร้อมกับคัดลอกฉบับสันตกฤต กลับมาที่จีนนั้น ท่านได้เดินทางจาริกไปทั่วประเทศอินเดีย และได้จดบันทึกสถานที่ต่าง ๆ ไว้อย่างละเอียด ละเอียดขนาดที่ว่าถ้าอยากเจอสถานที่นี้ จะต้องเดินเท้าไปทางทิศไหน กี่ก้าว ใช่ครับ นับเป็นก้าวเลย และสิ่งที่ท่านบันทึกไว้ ได้ส่งกลับมาที่ประเทศจีน และเป็นหลักฐานที่สำคัญในอีก พันปีกว่ามา พระถังซัมจั๋งท่านได้ใช้เวลาเดินทางรวมทั้งจารึกสิ่งต่าง ๆ รวมเวลากว่า 19 ปี ก่อนจะกลับมาที่ประเทศจีนอีกครั้ง

และด้วยเหตุการณ์ในประเทศอินเดีย ที่มีการแย่งมวลชนระหว่างศาสนาพราหมณ์และศาสนาพุทธ แล้วแต่ว่ากษัตริย์พระองค์ใดจะนับถือศรัทธา ศาสนาใด และด้วยเหตุการณ์ดังกล่าว ประมาณ พ.ศ. 1700 ศาสนาพุทธได้หายไปจากชมพูทวีป แม้แต่คนในพื้นที่ก็ไม่เคยรู้ว่าเคยมีศาสนาพุทธอยู่ อย่างไรก็ตามศาสนาพุทธได้ไปเติบโตยังสถานที่อื่น ๆ ทั่วโลก ทั้ง ไทย จีน ทิเบต และประเทศต่าง ๆ ดังที่เราทราบกันอยู่แล้ว

จนกระทั่งเมื่อปี พ.ศ. 2367 เซอร์อเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม ซึ่งนักโบราณคดี ชาวอังกฤษ ได้เข้ามาศึกษาค้นคว้า ศาสนาพุทธในอินเดีย ปรากฏได้ค้นพบ หลักฐาน ทั้งสถูป เจดีย์ ของศาสนาพุทธ เป็นจำนวนมาก โดยส่วนใหญ่ได้ฝั่งอยู่ในดิน ทำให้ต้องมีการขุดหา โดยอ้างอิง สิ่งที่พระถังซัมจั๋งบันทึกไว้ กว่าพันปีที่แล้ว และได้ศึกษาศาสนาพุทธในฐานะวิชาโบราณคดี ซึ่งเป็นหลักฐานที่สำคัญว่า พระพุทธเจ้าท่านได้มีอยู่จริงในชมพูทวีป

จริง ๆ ทั้งหมดเล่านี้คงต้องยกคุณงามความดีของทั้งสามท่าน ที่ทำให้เจอหลักฐานทางพระพุทธศาสนา เราจะเห็นได้ว่า การบันทึกหลักฐานต่าง ๆ ที่ทำมาเป็นพันปี ตอนนั้นท่านอาจไม่ได้คิดว่าสิ่งที่ทำจะยิ่งใหญ่ขนาดนี้ แต่ถ้าไม่มีการบันทึก การสร้างพุทธสถาน หรือแม้แต่การศึกษาค้นคว้าทางโบราณคดี ก็อาจทำให้เราไม่ทราบถึงที่มาที่ไป และอาจจะคิดว่าศาสนาพุทธเป็นเพียงแต่เรื่องเล่าต่อกันมาเท่านั้น

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง

รีวิว หนัง อโศกมหาราช