ฝักบัว

ฝักบัว (เขียน มกราคม 2557) ในชีวิตวันนี้ที่คนเรารีบเร่ง มีการใช้พาหนะมาก มาก แทน ไบโอพาหนะ (วัว ม้า ควาย) ไม่ว่าจะเป็นรถไฟฟ้า รถยนต์ เครื่องบิน ทุกสิ่งอย่างเปลี่ยนไป เมื่อก่อนหากเราต้องการติดต่อกัน ก็ใช้จดหมาย แล้วรอวันที่คนที่เรารอไม่ว่าเป็นเพื่อน พ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา แฟน ส่งจดหมายกลับมา เพื่อเราจะได้อ่าน ไว้รับรู้ว่า อีกฝั่งหนึ่งเป็นอย่างไร โต้ตอบรับรู้ข่าวคราว ความเป็นไป สารทุกข์สุขดิบ ของแต่ละฝ่าย บางครั้งหากไปรษณีย์ไทยมีปัญหา ส่งไม่ถึง(หรือบางครั้งจดหมายเราเองที่เขียนไม่ถูก ทำให้คนส่งเอาไปส่งไม่ได้) เราก็กลับมานั่งนึกว่าที่เขาไม่ส่งกลับให้เรา เพราะมีปัญหาอะไรเปล่า เขาโดนใครท้วงหนี้ถึงต้องหนีหนี้ เขาย้ายที่อยู่ใหม่แล้วลืมนึกถึงเรา มี กบว. เซ็นเซอร์ที่บ้านทำให้จดหมายไม่ถึงมือคนที่เราอยากจะให้ข้อความกระดาษถึงมือหรือเปล่า สารพัดที่เราจะนึกหรือคาดถึงหรือไม่ถึง

แต่ในปัจจุบัน เรามีจดหมาย อิเล็คโทรนิกค์ มีโทรศัพท์มือถือที่ตามติดแจ (บ้างครั้งก็ไม่อยากให้ตาม แถมเดียวนี้มีระบบคอยให้เรา Check สถานที่ตั้งของเราด้วย…) การติดต่อสื่อสารสมัยนี้เร็วเท่าแสง ( ไม่ได้โม้นะครับ ก็ ทฤษฎีบอกว่าคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าและคลื่นแสงเป็นแบบประเภทเดียวกัน) ทำให้เราสามารถติดตาม/ถูกตาม การเคลื่อนไหวได้ง่าย แต่ก็ทำให้เราสามารถสื่อสารผ่านสารทุกข์สุกดิบกันได้ง่ายขึ้น บอกรักกันได้ง่ายขึ้น ใกล้ขึ้น แถมบอกเลิกได้ง่ายขึ้น….

แต่ทั้งหมดนี้ทำให้เรามองไปไกลตัว ไกลออกไป แต่ถ้าย้อนกลับมาถึงความเปลี่ยนแปลงแบบ แนบชิดแบบโป๊เปลือย เช่นในห้องน้ำ อย่าบอกนะว่าไม่ได้แก้ผ้าอาบน้ำ บางคน บางรุ่น ยังอาจจำบรรยากาศอาบน้ำสมัยเก่าๆได้ ที่บ้านจะมีถังเก็บน้ำเป็นแบบก่ออิฐ แบบเปิดน้ำมาเก็บไว้ในถังนั้น หรืออาจใช้โอ่งลายมังกร (ของดีเมืองราชบุรี) มากักตุนไว้ เสร็จแล้วเราจะใช้ขันน้ำร่วมสาบาน ที่เราใช้ตักอาบและตักน้ำใส่ปากเพื่อบ้วนเพื่อกลั้วปากเวลาแปรงฟัน โดยใช้ขันนี้ร่วมกันทั้งบ้าน แต่ใช้แก้วดื่นน้ำคนละใบ ใช้ช้อนคนละคัน ใช้ช้อนกลางเวลาตักกับข้าว… และบางครั้งเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศการอาบน้ำ เราคงเคยอาบน้ำจากสายยางที่ผู้ใหญ่ต่อจากก๊อกน้ำ และฉีดให้เราได้อาบได้กลั้วปากกัน เอาสบู่มาลูบไล้ลำตัวเพื่อชำระขี้ไคล้ ที่เราออกไปวิ่งเล่นกันมา เป็นความสนุกอย่างหนึ่งในชีวิตที่นานๆครั้ง หรือบ่อยครั้ง แล้วแต่ที่บ้านจะจัดให้เราได้มีโอกาสอาบแบบนี้กัน

พอมานึกถึงปัจจุบันนี้โดยเฉพาะวิถีคนเมือง การกักน้ำไว้อาบในโอ่งหรือถังเก็บน้ำเริ่มหายไป เราใช้ฝักบัวในการอาบน้ำแทน และนิยมต่อเครื่องทำน้ำอุ่นเพื่อเพิ่มความสุขแต่ละปัจเจกบุคคล ว่าชอบอุ่น ร้อน เย็นขนาดไหน

วันนี้เป็นวันปกติเช่นเคย กลับมาบ้าน จอดรถไว้ที่จอดรถยนต์ ปิดประตูบ้าน ถอดเสื้อผ้า อาบน้ำ…

แต่ปรากฏว่าหัวฝักบัวได้หักออก เหลือแค่สายฝักบัว เมื่อเปิดออกมาเป็นลำน้ำเหมือนสายยางในตอนที่เรายังเด็กชอบเล่นอาบน้ำสายยาง เลยทำให้นึกหวนกลับไปคิดถึงการอาบน้ำตอนที่เรายังเด็ก อาบโดย พ่อ แม่ พี่ ป้า น้า อา ตา ยาย ปู่ ย่า เอาสายยางมาอาบน้ำให้เรา ทำให้นึกย้อนถึงความสนุกในวัยเด็ก วันที่เราไม่ต้องคำนึงถึงการเร่งรีบตื่นเช้าไปทำงาน การหาเงินมาเพื่อ ค่าผ่อนบ้าน ค่าผ่อนรถ ค่าผ่อนบัตร ค่าผ่อน… (เติมตามความใจชอบ) เมื่อเราอาบน้ำเสร็จแล้ว เราก็ไปเล่น ไปเรียน และกลับบ้านมานอนคุยกับพ่อแม่ พี่ น้อง ไม่ต้องห่วงว่าเมื่ออาบเสร็จแล้ว แต่งตัวแล้ว ไปทำงานรถจะติดไหม มีใครมาชุมนุมประท้วงกันที่ไหน เดือนนี้จะมีรายได้พอรายจ่ายไหม… ในวันนั้นมีแต่วันที่แสนมีความสุข วันที่ไม่ต้องมีโลกเอาไว้มาแบก แต่เวลาผ่านไปแล้วคงไม่สามารถย้อนกลับได้เหมือนไทม์แมชชีนแบบโดราเอม่อน ที่ย้อนกลับมาแก้ไขอดีตให้กับโนบิตะ ชีวิตเราในขณะนี้ ยังคงดำเนินต่อไปตามเข็มวินาทีที่กระดิก แต่อย่างน้อยการได้กลับมาอาบน้ำแบบสายยางจากฝักบัวที่หัวหักนั้น ก็ได้ย้อนกลับมาในความทรงจำ ความสุขในอดีต ส่วนอนาคตที่กำลังเกิดขึ้นที่ แม้ว่าเราก็ไม่ว่าจะทำให้เรามีความสุขหรือทุกข์ หรือหยุดไว้แค่นั้นตามการหยุดของความเย็นที่ผ่านรูจมูก แต่อย่างน้อยก็ทำให้เราได้ นึกถึงความสุขที่เราเคยมีในอดีต

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง