คิดจะบอกรัก อยากพา พ่อ แม่ ไปเที่ยว หรืออยากไปหา แต่เดี๋ยวก่อน…
.
อยากจะพาลูกไปเที่ยว ไปร่วมกิจกรรมที่โรงเรียนกับลูก แต่เดี๋ยวก่อน…
.
เมื่อเช้าทะเลาะกับ แฟน กับคนรัก และอยากจะคืนดีด้วย แต่เดี๋ยวก่อน…
.
อยากออกกำลังกายเพื่อให้สุขภาพดี กินอาหารมีประโยชน์ แต่เดี๋ยวก่อน ….
.
อยากไปเที่ยวในที่ ที่ไม่เคยไป แต่เดี๋ยวก่อน…
.
คำว่า “เดี๋ยวก่อน….” มักจะเป็นอะไรที่ทรงอนุภาคมากเลยครับ เพราะหยุดให้เราไม่ทำในสิ่งที่ใจปรารถนา หรือสิ่งที่รู้ว่าควรทำ แล้วปล่อยให้เวลาผ่านไป สิ่งที่เรารู้แน่ๆคือไม่ว่าอย่างไร เวลามักจะเดินไปไม่หันหลังกลับ ไม่สามารถทดแทนหรือกู้ยืมได้
.
และ…
.
เราจะรู้ว่าได้อย่างไรว่า เวลาชีวิตของเรา หรือคนที่เรารัก หรือตัวเราเอง จะจบเมื่อไหร่ อาจสิบปีข้างหน้า สิบเดือน สิบวัน หรือ สิบวินาที…
.
เรามักจะระลึกได้ต่อเมื่อเวลาได้จบลง และไม่สามารถทำอะไรได้อีกแล้ว
.
จากการสอบถามผู้ที่อายุของคนอเมริกันตั้งแต่ 90 ปีขึ้นไป ว่าคิดอย่างไรกับชีวิตที่ผ่านมา สิ่งที่ได้รับการตอบกลับ คือ น่าจะกล้าเสี่ยงมากกว่านี้ เพราะยังไม่มีอะไรที่อยากทำแต่ตอนนั้นตัวเองไม่กล้าทำ
.
สิ่งที่เราไม่กล้าทำอาจเกิดจากที่เราไม่ต้องการออกจากการสถานการณ์ที่เรารู้สึกปลอดภัยในปัจจุบัน หรือถ้าทำอะไรตลกๆในสายตาคนอื่นเดี๋ยวภาพพจน์ของเราดูไม่ดี หรือ มีบางสิ่งที่เราคิดว่าสำคัญกว่าและสิ่งที่เราคิดว่า “เดี๋ยวก่อน….” สามารถรอได้ หรือ ……
.
แต่หากเรานึกไปว่า ถ้าเราเหลือเวลาอีกไม่นาน อาจ หนึ่งปี หรือหนึ่งเดือน เราจะทำสิ่งที่เราต้องการหรือไม่ เราจะเสียใจไหมที่ไม่ได้ทำแบบที่อยากจะทำ
.
บางครั้งการจินตนาการถึงช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต สุดท้ายของคนที่เรารัก อาจช่วยให้เราตัดสินใจทำในสิ่งที่เรามักจะ “เดี๋ยวก่อน….” ได้ง่ายขึ้น
.
หรือเราจะรอให้จากคำว่า “เดี๋ยวก่อน….” เปลี่ยนเป็นคำว่า “ตอนนี้นั้นน่าจะ….”
.
ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง

0 Comments