อะไรคือความมาตรฐานชีวิต

เคยคิดไหมครับว่า มาตรฐานชีวิตของเราใครเป็นคนกำหนด พ่อ แม่ ปู่ ยา ตา ยาย ตัวเรา หรือ Facebook IG Tiktok เมื่อก่อนถ้าไม่ได้มี Social แบบปัจจุบัน เราคงเห็นภาพมาตรฐานชีวิตจาก ทีวี หรือหนังสือนิตยสาร เป็นส่วนใหญ่

การที่เราเลื่อน ฟีดไปเห็น ภาพที่แสดงถึงมาตรฐานชีวิตที่เห็นในสื่อต่าง ๆ บางครั้งเราก็อาจมีความรู้สึกว่า สิ่งที่มีในชีวิตเรานั้นมีบางส่วนบกพร่องไปหรือเปล่า เราทำไมไม่มีรูปแบบชีวิตที่สมบูรณ์แบบนั้น

และจริงๆแล้ว ที่เราเห็นว่าสมบูรณ์นั้น เคยคิดไหมว่าจะมีที่สมบูรณ์ ขั้นกว่าไปอีกหรือเปล่า หรือจบเพียงแค่ที่เราเห็น ในรูป ในฟีด ที่เราเห็น

พอดีผมมีโอกาสได้ฟังหนังสือเสียง Wabi sabi วะบิ ซิ แด่ความไม่สมบูรณ์แบบของชีวิต เขียนโดย Beth Kempton บรรยายโดย นิ้วกลม ทำให้ได้ข้อคิดชีวิตมาหลายข้อ แต่ข้อคิดที่ผมนำมาขบคิดแล้วอยากมาเล่าให้เพื่อน ๆ อ่าน

วาบิ ซาบิ คือแนวคิดของญี่ปุ่น ที่เราเกิดมาคือการยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา ณ ปัจจุบัน ณ ขณะนี้ มีความสุข ณ ช่วงเวลานี้ ไม่ต้องมีความสมบูรณ์แบบตามที่เราเห็นตาม สื่อต่าง ๆ ก็ได้ เพราะทุกอย่างก็เป็นลักษณะเฉพาะของตัวเราเอง เฉกเช่น เวลาช่างทำงานหัตถศิลป์ ที่สร้าง จาน แจกัน ขึ้นมาด้วยมือ ไม่ได้อาศัยเครื่องจักร จะพบว่า จาน แจกัน เหล่านั้น แต่อันชิ้นก็ไม่ได้มีความเหมือนกันเลยทุกรายละเอียด ขึ้นอยู่กับแรงนิ้วมือในแต่ละครั้งที่นวดลงไปเพื่อสรรสร้างชิ้นงานเหล่านั้นขึ้นมา อาจจะมีความบิดเบี้ยว แตกต่างกันไปบ้าง มีการผสมสีที่แต่ละครั้งอาจไม่เหมือนกัน การ paint สีที่แตกต่างกันในรายละเอียดที่อาจเกิดจากความไม่ตั้งใจ สิ่งเหล่านี้ถึงแม้อาจจะมีมาตรฐานในใจว่าต้องการให้เหมือน ๆ กัน แต่จังหวะในการทำงานแต่ละครั้ง ก็ทำให้มีความแตกต่างกัน มากบ้าง น้อยมาก แต่นั้นก็ทำให้แต่ละชิ้นงานมีความงามที่แตกต่างกัน

เหมือนกับการดำเนินชีวิตของเราที่แต่ละครั้งก็อาจจะมีจังหวะการประสบปัญหา โอกาส ที่ไม่เหมือนกัน อยู่ที่ว่าเราจะมองสิ่งที่เจอและเป็นอยู่เป็นอย่างไร แต่นั้นก็เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา ถ้าเรานำไปเปรียบเทียบกับชิ้นงานชีวิตอื่นที่เราคิดว่า ดีกว่า แย่กว่า ก็จะเหมือนกับเราได้นำมาตรฐานชีวิตไปผูกกับสิ่งที่เราเห็น แต่ถ้าเรายอมรับว่า ณ ปัจจุบันที่เป็นอยู่ซึ่งอาจมีความไม่สมบูรณ์แบบบ้าง ก็เป็นความงดงามในการดำรงชีวิตอีกรูปแบบหนึ่ง

ที่กล่าวมาทั้งหมดไม่ใช่เราไม่จำเป็นต้องพัฒนาตนเองให้ดีขึ้น แต่เป็นการยอมรับสิ่งที่ตัวเองเป็น ความผิดพลาดที่ตัวเองมีว่า เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้ว และไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้ ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องทุกข์ร้อน เพียงแต่ดำเนินชีวิตต่อไปตามแนวทางที่เราคิดว่าควรจะเป็น และยอมรับผลที่ตามมา พร้อมกับรื่นเริงกับชีวิตในรูปแบบของเรา

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง