ทำไมต้องเร่งรีบ

หลังจากที่เราทั้งสี่ตื่นเช้า ณ “เฟิ่งหวง” เมืองโบราณที่มีอายุเก่าแก่กว่า 400 ปี เราทั้งสี่—ผม, หมอตุ้ม, หน่อง, และพี่เอ้—ก็ออกมาเดินเล่นรอบเมืองนี้ยามเช้า

พูดถึงเฟิ่งหวง สิ่งแรกที่ดึงดูดสายตาคือบรรยากาศเมืองโบราณที่ยังคงความงดงามและสมบูรณ์แบบ อาคารเก่าแก่ตั้งเรียงรายริมแม่น้ำทอดตัวไปไกลสุดสายตา พวกเราต่างรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้สำรวจเมืองนี้

หน่อง หนุ่มใหญ่ จบวิศวะจากจุฬา ฯ นอกจากจะเก่งคำนวณแล้ว ยังพูดภาษาจีนได้คล่องแคล่ว กลายเป็นไกด์และล่ามของกลุ่มเราโดยอัตโนมัติ ในยามเช้า หน่องและตุ้ม แนะนำว่าเราควรเริ่มต้นด้วยการนั่งเรือล่องแม่น้ำเพื่อชมวิวเมือง แต่ก่อนที่จะลงเรือ หน่องก็เดินไปสอบถามราคาเรือจ้างจากหลาย ๆ ลำ ถามจนผมอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมต้องถามเยอะแบบนี้

ผมรู้ว่าหน่อง อยากได้ราคาที่คุ้มค่าที่สุด
.
ในขณะที่ผมกำลังบ่นในใจ ผมกลับนึกขึ้นได้ว่าเรากำลังอยู่ในเมืองที่สวยงามและประวัติศาสตร์มากมาย ทำไมเราต้องรีบร้อนกัน สุดท้าย หน่องก็กลับมาพร้อมกับรอยยิ้ม และบอกว่าเราสามารถล่องเรือได้ในราคาที่ดีที่สุดแล้ว พวกเราต่างเตรียมตัวจะลงเรือ
.
ผมหยุดนิ่งสักครู่ มองไปรอบๆ เห็นวิวทิวทัศน์ที่งดงามของเฟิ่งหวง เมืองที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจไม่ว่าจะมองไปทางไหน ความสวยงามของสถาปัตยกรรมและบรรยากาศโบราณทำให้ผมรู้สึกเหมือนหลุดไปในอดีต
.
ในที่สุดเราก็ได้ล่องเรือชมวิวเมืองเฟิ่งหวง เรือลำน้อยล่องไปตามแม่น้ำอย่างช้าๆ เปิดโอกาสให้เราได้ชื่นชมความงดงามของเมืองที่มีอายุยืนยาว การเดินทางในครั้งนี้ทำให้ผมเรียนรู้ว่า
.
“การใช้เวลาในปัจจุบันและซึมซับประสบการณ์สำคัญกว่าการเร่งรีบเพื่อไปให้ถึงจุดหมาย”
.
เราทั้งสี่นั่งเรือด้วยความรู้สึกที่อบอุ่นและมีความสุข ทุกอย่างรอบตัวดูเหมือนจะช้าลง แต่ความสุขกลับยาวนานขึ้น ผมรู้สึกขอบคุณที่ได้มาที่นี่และได้สัมผัสกับความงดงามของเฟิ่งหวง เมืองที่ผมจะจดจำไปตลอดชีวิต
.
ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง