รีวิวหนังสือ ไซอิ๋ว

หลายท่านน่าจะเคยดูหนังเรื่อง ไซอิ๋ว มาบ้างนะครับ ที่มี พระถังซำจั๋ง และศิษย์ 3 คน คือ เห้งเจีย โป๊ยก่าย และซัวเจ๋ง (และมีม้าอีก 1 ตัว) เพื่อเดินทางไปชมพู่ทวีป เพื่อนำพระไตรปิฎกกลับมา ซึ่งเรื่องนี้ได้นำมาจากบทประพันธ์นิยายของ โหง่ว เส่ง อึง ซึ่งแต่งไว้กว่า 500 ปีที่แล้ว

เรารู้ว่า พระถังซำจั๋ง มีตัวตนจริง ชื่อท่านคือ เสวียนจั้ง โดยได้ไปอาราธนา พระไตรปิฎก ที่ประเทศอินเดียนำกลับมาประเทศจีน โดยบันทึกการเดินทางของท่านได้มีคุณประโยชน์ต่อพุทธศาสนา เพราะสาเหตุที่เราไปพบสถานที่สำคัญๆ ในอินเดีย ก็โดยการอ้างอิงจากบันทึกของท่านเมื่อพันกว่าปีก่อน

แม้ว่า นิยายเรื่อง ไซอิ๋ว ถึงแม้เป็นเรื่องแต่ง แต่ก็เป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมของจีน ถ้าอ่านแล้วนอกจากการเดินทางจะพบกับ ปีศาจเหล่าร้ายต่างๆ แต่เมื่ออ่านไปเรื่อยๆ เราจะพบว่ามีการสอนคุณธรรม แทรกอยู่ในเนื้อเรื่อง ในหนังเราอาจจะเห็น ว่า เห้งเจี้ย โป๊ยก่าย และซัวเจ๋ง หน้าตาจะประหลาด แต่ก็มองด้วยความสนุก ผิดกับอารมณ์ในหนังสือ เพราะว่าเมื่อลูกศิษย์ทั้งสามเวลาไปที่ไหน ทุกคนก็จะตกใจกลัว แสดงว่าภาพใจจินตนาการของผู้แต่งคือหน้าตาแนว ยักษ์ มาร เลย

การเขียนสมัยนั้นจะเป็นแนวการเขียนไปเรื่อยๆ ไม่มีจบบทแบบปัจจุบัน เขียนต่อไปยาว เมื่อเจอมารตัวหนึ่งแล้วปราบได้ ก็เขียนต่อไปเลยว่าทำอะไรต่อ และเมื่อเดินทางไปอีกพักนึง ก็เจอมารอีกตัว แต่ทุกครั้งที่เจอ ผู้อ่านก็จะสามารถแปรคุณธรรมในแต่ละตอนได้เองโดยไม่ต้องสรุปตอนท้าย และทำให้ได้รู้รายละเอียดตัวละครได้ลึกกว่าในหนังแต่ก็แฝงไว้ด้วยความสนุก

ใครไม่เคยอ่านก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งที่น่าจะลองหาอ่านครับ อ่านไปเรื่อยๆ ได้ความสนุก และคุณธรรมไปพร้อมๆ กัน

สำหรับใครที่อยากรู้ประวัติของพระถังซำจั๋ง ผมพอมีสรุปให้เพื่อนๆ ได้อ่านครับ พระถังซัมจั๋ง ผู้ทำให้พุทธศาสนายังคงอยู่

ขอบคุณที่ติดตาม
เฟิร์สเล่าเรื่อง